Leczenie hazardu. Zjawisko uzależnień behawioralnych – hazard.

Coraz częściej młodzi ludzie uzależniają się nie od substancji, ale właśnie od wykonywanych czynności, np. od hazardu, internetu, zakupoholizmu czy grania na komputerze.

Hazard w tym wszystkim jest dość niebezpiecznym uzależnieniem, określanym też często patologią społeczną. Regularne granie prowadzi, bowiem nie tylko do skrajnego bankructwa finansowego, ale również rozłamu w rodzinie, rozstań czy nawet do samobójstw.

Takie uzależnienia od czynności określa się również mianem behawioralnych czy kompulsywnych, uprawianych pod wpływem niedającego się opanować wewnętrznego przymusu.

W zasadzie nałogowy (kompulsywny) hazardzista nie różni się znacznie od alkoholika.

To dlatego w obu przypadkach świetnie może skutkować ta sama terapia odwykowa, leczenie ahazardu. Uzależniona, zarówno od alkoholu, jak i od hazardu, osoba czuje nieodparte pragnienie sięgania po używkę bądź realizowanie danej czynności, np. grania w kasynie, mimo towarzyszących temu od dłuższego czasu negatywnych emocji i wyrzutów sumienia.

Takie kompulsywne zachowania mogą mieć bardzo negatywne konsekwencje dla uzależnionej osoby, zarówno fizyczne, jak i psychiczno – społeczne.

Hazardzista cierpi na bezsenność, jest podrażniony i nadpobudliwy. Nałogowi towarzyszą też często problemy z koncentracją, poczucie irytacji czy nawet mocno obniżona satysfakcja z życia.

W przypadku tego rodzaju uzależnień, bardzo ważne jest, by terapeuci posiadali odpowiednie doświadczenie, a także wiedzę, jak pomagać w przypadku nałogowych graczy, którzy nie umieją przezwyciężyć w sobie notorycznej pokusy grania. Dlatego nie każdy ośrodek leczenia uzależnień jest odpowiedni, jak i nie każdy podejmuje się udzielenia pomocy hazardzistom.