Wspólnoty Anonimowych Hazardzistów

Wspólnoty Anonimowych Hazardzistów podobnie jak Anonimowi Alkoholicy są dobrowolnym zrzeszeniem ludzi, których łączy podobny problem. AH ma na celu wzajemne wspieranie się w dążeniu do wyjścia z uzależnienia od gier losowych. Uzależnienie od hazardu, choć bezpośrednio nie wpływa na organizm uzależnionego, a więc nie jest uzależnieniem licznym. Jednak podobnie jak alkohol może doprowadzić życie uzależnionego do stanu całkowitej beznadziei.

Historia wspólnot gromadzących osoby uzależnione od hazardu sięga 1957.  Jej początki wiążą się ze spotkaniem dwóch osób, które miały podobny problem i szukały wzajemnej pomocy. Założyciele pierwszej wspólnoty postanowili nieść swoje przesłanie dalej. Postanowili pomóc również innym hazardzistom, którzy postanowią wyjść z nałogu.  Lub wytrwać w abstynencji, jeśli już udało im się zaprzestać kompulsywnej gry.

Wspólnoty Anonimowych Hazardzistów

Pierwsza wspólnota w Polsce powstała w 1995 roku w Warszawie i od tamtej pory znacząco się rozrosła, obejmując swym zasięgiem kolejne miasta. Anonimowi Hazardziści podobnie jak Anonimowi Alkoholicy kierują się zasadą 12 kroków, która w ich przypadku wygląda następująco:

Krok 1 – Przyznaliśmy, że jesteśmy bezsilni wobec hazardu, że przestaliśmy kierować własnym życiem.

Krok 2 – Uwierzyliśmy, że Siła większa od nas samych może przywrócić nam normalny sposób myślenia i życia.

Krok 3 – Postanowiliśmy powierzyć naszą wolę i nasze życia opiece tej Siły, jakkolwiek ją pojmujemy.

Krok 4 – Zrobiliśmy gruntowny i odważny osobisty obrachunek moralny i finansowy.

Krok 5 – Wyznaliśmy sobie i drugiemu człowiekowi istotę naszych błędów.

Krok 6 – Staliśmy się całkowicie gotowi, aby uwolnić nas od tych wad charakteru.

Krok 7 – Pokornie prosiliśmy Boga, aby usunął nasze braki.

Krok 8 – Zrobiliśmy listę wszystkich osób, które skrzywdziliśmy i staliśmy się gotowi zadośćuczynić im wszystkim.

Krok 9 – Zadośćuczyniliśmy osobiście tym ludziom, wobec których było to możliwe, z wyjątkiem tych przypadków, gdy zraniłoby to ich lub innych.

Krok 10 – Prowadziliśmy nadal osobisty obrachunek i jeśli byliśmy w błędzie, natychmiast przyznaliśmy się do tego.

Krok 11 – Szukaliśmy poprzez modlitwę i medytację lepszego, świadomego kontaktu z Bogiem, jakkolwiek go pojmujemy, modląc się jedynie o poznanie Jego woli wobec nas oraz siłę do jej spełnienia.

Krok 12 – Włożywszy wysiłek w to, aby stosować te zasady we wszystkich naszych poczynaniach, staraliśmy się nieść posłanie innym nałogowym hazardzistom.

Leczenie uzależnienia od hazardu poprzez uczestnictwo we Wspólnocie Anonimowych Hazardzistów jest możliwe i w wielu przypadkach może być skuteczne. Należy jednak pamiętać, że uczestnicy takich spotkań sami mają problemy, które są dla nich najważniejsze. Dlatego terapia uzależnień w specjalistycznym ośrodku może być doskonałym uzupełnieniem uczestnictwa we Wspólnocie, ponieważ otrzymujemy pomoc kogoś, kto potrafi obiektywnie spojrzeć na nasze problemy.